Fatigue and Associated Factors in Patients with Knee Osteoarthritis: A Cross-Sectional Study

INTRODUCTION: Fatigue is a common but underrecognized symptom in knee osteoarthritis (OA), which significantly impacts patients' quality of life. This study aimed to investigate the associations between fatigue severity and clinical variables in individuals with knee OA.
METHODS: This cross-sectional study included 92 patients (mean age 64.09 ± 9.68 years; 62.0% female) clinically diagnosed with knee OA. Fatigue severity was assessed using the Fatigue Severity Scale. Additional assessments included pain intensity via the Visual Analog Scale, functional status using the Knee Injury and Osteoarthritis Outcome Score - Physical Function Shortform (KOOS-PS), and anxiety and depression levels as measured by the Hospital Anxiety and Depression Scale. Body mass index (BMI) was calculated for each participant, and radiographic severity of knee OA was determined using the Kellgren-Lawrence Classification. Spearman’s rank correlation was employed for statistical analyses to determine associations between the variables.
RESULTS: Significant positive correlations were observed between fatigue severity and BMI (r=0.335, p=0.001), pain intensity (r=0.386, p<0.001), anxiety levels (r=0.323, p=0.002), depression levels (r=0.318, p=0.002), and radiographic severity (r=0.464, p<0.001). Additionally, a significant negative correlation was found between fatigue severity and the KOOS-PS score (r=-0.356, p<0.001).
DISCUSSION AND CONCLUSION: Fatigue in knee OA is significantly associated with radiographic severity, pain, mood disorders, functional impairment, and BMI. These findings highlight the importance of considering fatigue as a core component of OA assessment and treatment. Multidisciplinary approaches targeting these factors are recommended to improve patient outcomes.

Keywords: Anxiety, depression, fatigue, knee, osteoarthritis

Diz Osteoartritli Hastalarda Yorgunluk ve İlişkili Faktörler: Kesitsel Bir Çalışma

GİRİŞ ve AMAÇ: Yorgunluk, diz osteoartriti (OA) olan hastaların yaşam kalitesini önemli ölçüde etkileyen, yaygın fakat sıklıkla göz ardı edilen bir semptomdur. Bu çalışma, diz OA'sı olan bireylerde yorgunluk şiddeti ile klinik değişkenler arasındaki ilişkileri araştırmayı amaçlamıştır.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Bu kesitsel çalışmaya, yaş ortalaması 64.09 ± 9.68 olan ve %62'si kadın olan, klinik olarak diz OA tanısı konmuş 92 hasta dahil edilmiştir. Yorgunluk şiddeti, Yorgunluk Şiddeti Ölçeği kullanılarak değerlendirilmiştir. Ek olarak, ağrı şiddeti Görsel Analog Skalası ile, fonksiyonel durum Diz Yaralanması ve Osteoartrit Sonuç Skoru – Fiziksel Fonksiyon Kısa Formu (KOOS-PS) ile, anksiyete ve depresyon düzeyleri Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği ile değerlendirilmiştir. Vücut kitle indeksi (VKİ) her katılımcı için hesaplanmış ve diz OA'nın radyografik şiddeti Kellgren-Lawrence Sınıflandırması ile belirlenmiştir. İstatistiksel analizlerde değişkenler arasındaki ilişkileri belirlemek için Spearman sıralama korelasyonu kullanılmıştır.
BULGULAR: Yorgunluk şiddeti ile VKİ (r=0.335, p=0.001), ağrı şiddeti (r=0.386, p<0.001), anksiyete düzeyleri (r=0.323, p=0.002), depresyon düzeyleri (r=0.318, p=0.002) ve radyografik şiddet (r=0.464, p<0.001) arasında anlamlı pozitif korelasyonlar gözlenmiştir. Yorgunluk şiddeti ile KOOS-PS skoru arasında anlamlı negatif korelasyon bulunmuştur (r=-0.356, p<0.001).
TARTIŞMA ve SONUÇ: Diz OA'sında yorgunluk, radyografik şiddet, ağrı, duygudurum bozuklukları, fonksiyonel bozukluk ve VKİ ile anlamlı şekilde ilişkilidir. Bu bulgular, yorgunluğun OA değerlendirmesi ve tedavisinin temel bir bileşeni olarak dikkate alınmasının önemini vurgulamaktadır. Hasta sonuçlarını iyileştirmek için bu faktörleri hedefleyen multidisipliner yaklaşımlar önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler: Anxiety, depression, fatigue, knee, osteoarthritis