Impact of Basic Life Support Training on Knowledge and Skills Among Community Pharmacists: A Pre-post Study

INTRODUCTION: Early intervention is crucial for out-of-hospital cardiac arrest cases. As healthcare facilities that are in regular contact with the public, pharmacies are potential environments where emergencies may occur. The aim of this study is to evaluate the impact of Basic Life Support (BLS) training on the knowledge and skills of pharmacists and pharmacy assistants in the province of Ankara.
METHODS: This pre-post descriptive study was conducted from May to August 2025 with ethics approval. A total of 258 pharmacists received 16-hour BLS training based on the 2020 AHA guidelines. A 20-question test and a practical skills exam were administered before and after training. Data were analyzed using the Wilcoxon signed-rank test, Kruskal–Wallis test, and Spearman correlation.
RESULTS: 93% of participants were pharmacists, and 7% were other personnel. The 79.7±8.4 average score of the pre-test rose to 95.7±4.1 for the post-test, and this rise was found to be statistically significant (p<0.001). The mean score for the practical exam was 97.7±1.8. 99.6% of all participants were successful. It was determined that there was a negative correlation between the number of working years and both pre-test (r=-0.184, p<0.05) and post-test (r=-0.286, p<0.05) scores. The lowest scores were observed in the group with 20 years or more of experience.
DISCUSSION AND CONCLUSION: BLS training significantly improved the knowledge level of pharmacists and pharmacy assistants. The decline in test performance as professional experience increases highlights the necessity of regular refresher training, particularly for senior professionals.

Keywords: Basic life support, cardiopulmonary resuscitation, health professional, pharmacist, training

Toplum Eczacılarında Temel Yaşam Desteği Eğitiminin Bilgi ve Becerilere Etkisi: Ön-Son Test Çalışması

GİRİŞ ve AMAÇ: Hastane dışı kardiyak arrest vakalarında erken müdahale hayati önem taşımaktadır. Halkla sürekli iletişim halinde olan eczaneler, acil durumların meydana gelebileceği potansiyel sağlık ortamlarıdır. Bu çalışmanın amacı, Ankara ilindeki eczacılar ve eczane çalışanlarına verilen Temel Yaşam Desteği (TYD) eğitiminin bilgi ve beceri düzeylerine etkisini değerlendirmektir.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Bu ön-son test tanımlayıcı çalışma, Mayıs–Ağustos 2025 tarihleri arasında etik kurul onayı ile gerçekleştirildi. Toplam 258 eczacıya 2020 AHA kılavuzlarına dayalı 16 saatlik (teorik ve pratik) Temel Yaşam Desteği eğitimi verildi. Eğitimin öncesinde ve sonrasında 20 soruluk teorik test ve pratik beceri değerlendirmesi uygulandı. Veriler Wilcoxon işaretli sıralar testi, Kruskal–Wallis testi ve Spearman korelasyon analizi ile değerlendirildi.
BULGULAR: Katılımcıların %93’ü eczacı, %7’si diğer sağlık personeliydi. Ön testte 79.7 ± 8.4 olan ortalama puanın, son testte 95.7 ± 4.1’e yükseldiği ve bu artışın istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptandı (P<0.001). Pratik sınav ortalama puanı 97.7 ± 1.8 olup katılımcıların %99.6’sı başarılı bulundu. Çalışma yılı arttıkça hem ön test (r= -0.184, P <0.05) hem de son test (r= -0.286, P <0.05) puanlarında düşüş olduğu belirlendi. En düşük puanlar 20 yıl ve üzeri deneyime sahip grupta saptandı.
TARTIŞMA ve SONUÇ: TYD eğitimi, eczacı ve eczane çalışanlarının bilgi ve beceri düzeylerini anlamlı düzeyde artırmaktadır. Mesleki deneyim arttıkça bilgi düzeyinin azalması, özellikle kıdemli personel için düzenli tazeleme eğitimlerinin gerekliliğini ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler: Temel yaşam desteği, kardiyopulmoner resüsitasyon, eczacı, eğitim, sağlık personeli