Aeroallergen Sensitization Patterns in a Tertiary Allergy Center on the Anatolian Side of İstanbul

INTRODUCTION: This study aimed to investigate the distribution and seasonal variability of perennial and seasonal aeroallergen sensitization among adult patients presenting to a tertiary allergy clinic in Umraniye, Istanbul, and to compare the demographic and laboratory characteristics of sensitized patient groups.
METHODS: Retrospective single-center study evaluating aeroallergen sensitization patterns using skin prick and specific-IgE testing.a
RESULTS: A total of 845 patients were evaluated for aeroallergen sensitization, of whom 462 residing in the Umraniye district were included in the final analysis. The median age was 42 years (IQR 31–52), and 79.2% were female. Aeroallergen sensitization was detected in 204 patients (44.2%), whereas 55.8% showed no sensitization. Among sensitized individuals, 48% demonstrated sensitization only to perennial aeroallergens, 25% only to seasonal aeroallergens, and 27% to both perennial and seasonal allergens. House dust mites were the predominant perennial allergens, with sensitization to Dermatophagoides farinae and Dermato-phagoides pteronyssinus observed in 26.2% and 24.9% of patients, respectively. Grass and cereal pollens were the leading seasonal allergens. Significant seasonal differences in skin prick test positivity were identified for tree and grass pollens, with higher rates of tree pollen sensitization in spring and grass pollen sensiti-zation in summer. Patients with combined perennial and seasonal sensitization were significantly younger than those without combined sensitization (p=0.033).
DISCUSSION AND CONCLUSION: In this cohort, house dust mites were the leading aeroallergens, while pollen sensitization patterns varied significantly according to the season of presentation. Tree pollens predominated in spring and grass/cereal pollens in summer. These findings emphasize the importance of region-specific evaluation of aeroallergen sensitization patterns in populations with diverse environmental exposures.

Keywords: Aeroallergen sensitization, house dust mite, pollen allergy, skin prick test

İstanbul Anadolu Yakası, Tek Merkez Aeroalerjen Duyarlılık Profili

GİRİŞ ve AMAÇ: Bu çalışma, İstanbul Ümraniye’de üçüncü basamak bir alerji kliniğine başvuran erişkin hastalarda pereniyal ve mevsimsel aeroalerjen duyarlılıklarının dağılımını ve mevsimsel değişkenliğini incelemeyi, ayrıca duyarlı hasta gruplarının demografik ve laboratuvar özelliklerini karşılaştırmayı amaçlamaktadır.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Deri prik testi ve spesifik IgE testleri kullanılarak aeroalerjen duyarlılık paternlerinin değerlendirildiği retrospektif, tek merkezli bir çalışma gerçekleştirildi.
BULGULAR: Aeroalerjen duyarlılığı açısından değerlendirilen 845 hastadan, Ümraniye ilçesinde ikamet eden 462 hasta nihai analize dahil edildi. Hastaların ortanca yaşı 42 yıl (IQR: 31–52) olup, %79,2’si kadındı. Aeroalerjen duyarlılığı 204 hastada (%44,2) saptanırken, hastaların %55,8’inde duyarlılık tespit edilemedi. Duyarlı hastaların %48’inde yalnızca pereniyal aeroalerjenlere, %25’inde yalnızca mevsimsel aeroalerjenlere ve %27’sinde hem pereniyal hem de mevsimsel aeroalerjenlere duyarlılık mevcuttu. En sık görülen pereniyal aeroalerjenler ev tozu akarları olup, Dermatophagoides farinae ve Dermatophagoides pteronyssinus duyarlılığı sırasıyla %26,2 ve %24,9 oranında saptandı. Mevsimsel aeroalerjenler arasında çayır ve tahıl polenleri ön plandaydı.
Ağaç ve çayır polenleri için deri prik testi pozitifliğinde anlamlı mevsimsel farklılıklar gözlendi; ilkbaharda ağaç poleni duyarlılığı, yaz aylarında ise çayır poleni duyarlılığı daha yüksek bulundu. Hem pereniyal hem de mevsimsel aeroalerjenlere duyarlılığı olan hastalar, tek pereniyal ya da mevsimsel aeroalerjenler duyarlılığı olan hastalara göre anlamlı olarak daha gençti (p=0,033).
TARTIŞMA ve SONUÇ: Bu çalışmada ev tozu akarları en sık saptanan aeroalerjenler olup, polen duyarlılık paternleri başvuru mevsimine göre anlamlı farklılık göstermiştir. İlkbaharda ağaç polenleri, yaz aylarında ise çayır ve tahıl polenleri baskın duyarlılık kaynakları olarak belirlenmiştir. Bu bulgular, çevresel maruziyetlerin çeşitlilik gösterdiği kentsel popülasyonlarda aeroalerjen duyarlılık paternlerinin bölgeye özgü olarak değerlendirilmesinin önemini vurgulamaktadır.

Anahtar Kelimeler: Aeroalerjen duyarlılığı, ev tozu akarı, polen alerjisi, deri prik testi