INTRODUCTION: Displaced intra-articular calcaneal fractures are complex injuries, and optimal surgical management remains debated. We evaluated radiographic and clinical outcomes and complications following locking plate fixation via an extensile lateral approach.
METHODS: This retrospective cohort study included 59 patients (64 feet) treated between 2015 and 2019. Fractures were classified according to the Sanders criteria on preoperative CT. Outcomes included Böhler and Gissane angles, the AOFAS hindfoot score, the VAS pain score, and complications. Associations with fracture severity, bone grafting, diabetes, and smoking were analyzed using nonparametric and categorical tests, and correlations were assessed using Spearman analysis.
RESULTS: The mean age was 41.8±10.9 years, and the mean follow-up was 22.4±8.7 months. Radiographic parameters improved significantly postoperatively (Böhler angle: 3.3° to 23.2°; Gissane angle: 121.9° to 128.9°; both p<0.001). The mean AOFAS and VAS scores were 83.1±9.2 and 2.6±1.8, respectively. Outcomes differed by Sanders type (AOFAS, p=0.021; VAS, p=0.034), with poorer results in type IV fractures. Bone grafting was not associated with AOFAS or VAS scores (p=0.621 and p=0.588, respectively). The overall complication rate was 21.8% (2 cases of osteomyelitis and 12 wound-related complications). Complications were associated with worse clinical outcomes, diabetes increased the risk of complications, and smoking showed a non-significant trend. The postoperative Böhler angle correlated positively with the AOFAS score and negatively with the VAS score.
DISCUSSION AND CONCLUSION: Locking plate fixation via an extensile lateral approach achieved significant radiographic restoration with acceptable mid-term clinical outcomes. However, functional recovery and complication burden were strongly influenced by patient risk profile and fracture severity, particularly diabetes and Sanders type IV fractures, whereas bone grafting showed no significant effect on mid-term outcomes.
Keywords: Böhler angle, extensile lateral approach, intra-articular calcaneal fracture, locking plate fixation, Sanders classification, wound complications
GİRİŞ ve AMAÇ: Yer değiştirmiş intraartiküler kalkaneus kırıkları kompleks yaralanmalardır ve optimal cerrahi yönetim halen tartışmalıdır. Bu çalışmada, lateral ekstensil yaklaşım ile kilitli plak tespiti uygulanan olgularda radyografik ve klinik sonuçlar ile komplikasyonlar değerlendirildi.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Bu retrospektif kohorta, 2015–2020 yılları arasında tedavi edilen 59 hasta (64 ayak) dahil edildi. Kırıklar preoperatif BT üzerinde Sanders sınıflamasına göre değerlendirildi. Sonlanımlar Böhler ve Gissane açıları, AOFAS arka ayak skoru, VAS ağrı skoru ve komplikasyonlardı. Kırık şiddeti, greftleme, diyabet ve sigara kullanımı ile ilişkiler nonparametrik ve kategorik testlerle analiz edildi; korelasyonlar Spearman analizi ile değerlendirildi.
BULGULAR: Ortalama yaş 41.8±10.9 yıl, ortalama takip süresi 22.4±8.7 ay idi. Radyografik parametrelerde postoperatif dönemde anlamlı düzelme saptandı (Böhler açısı: 3.3°’den 23.2°’ye; Gissane açısı: 121.9°’den 128.9°’ye; her ikisi için p<0.001). Ortalama AOFAS ve VAS skorları sırasıyla 83.1±9.2 ve 2.6±1.8 idi. Sonuçlar Sanders tipine göre farklılık gösterdi (AOFAS p=0.021; VAS p=0.034) ve tip IV kırıklarda sonuçlar daha kötüydü. Greftleme ile AOFAS veya VAS arasında anlamlı ilişki saptanmadı (sırasıyla p=0.621 ve p=0.588). Toplam komplikasyon oranı %21.8 idi (2 osteomiyelit, 12 yara ilişkili komplikasyon). Komplikasyonlar daha kötü klinik sonuçlarla ilişkiliydi; diyabet komplikasyon riskini artırırken sigara kullanımı anlamlı olmayan bir eğilim gösterdi. Postoperatif Böhler açısı AOFAS ile pozitif, VAS ile negatif korelasyon gösterdi.
TARTIŞMA ve SONUÇ: Lateral ekstensil yaklaşım ile kilitli plak tespiti, anlamlı radyografik restorasyon ve kabul edilebilir orta dönem klinik sonuçlar sağlamıştır. Bununla birlikte, fonksiyonel iyileşme ve komplikasyon yükü hasta risk profili ile kırık şiddetinden—özellikle diyabet varlığı ve Sanders tip IV kırıklardan—belirgin biçimde etkilenmiştir. Greftleme ise orta dönem sonuçlar üzerinde anlamlı bir etki göstermemiştir.
Anahtar Kelimeler: Böhler açısı, lateral ekstensil yaklaşım, intraartiküler kalkaneus kırığı, kilitli plak ile tespit, Sanders sınıflaması, yara komplikasyonları