Balancing Stability and Biology: Ideal Plate Leveling and Determinants of Outcome in Medial Plating of Distal Tibial Metaphyseal Fractures

INTRODUCTION: Distal tibial metaphyseal fractures present significant clinical challenges due to complex fracture patterns, limited soft-tissue coverage, and compromised vascularity. This study aimed to investigate the effect of medial plate positioning on postoperative complications and to identify predictors of non-union and soft-tissue complications following medial plating.
METHODS: A retrospective study was conducted on 78 adult patients who underwent medial distal tibial plate fixation for distal tibial metaphyseal fractures between 2016 and 2024. Demographic, fracture-related, and surgical parameters were analyzed. Radiographic assessments included measurement of plate level relative to the ankle joint and medial malleolus using standardized ratio-based methods. Outcomes included union, deformity, and soft-tissue complications.
RESULTS: Soft-tissue complications occurred in 23.1% of patients and were significantly associated with open fractures (p=0.012), staged treatment (p=0.008), and lower union rates (p=0.026). Plate level ratios (b/a, c/a) showed no association with soft-tissue complications. Nonunion occurred in 14.1% of patients and was significantly associated with left-sided fractures (p=0.018), AO type A patterns (p=0.003), and the presence of varus deformity at final follow-up (p=0.002). Plate position and plate level ratios were not predictive of nonunion (p>0.05).
DISCUSSION AND CONCLUSION: In distal tibial metaphyseal fractures, the level of medial plate placement was not associated with soft-tissue complications or nonunion. In contrast, open injury, treatment stage, fracture type, and residual varus deformity were identified as the primary determinants of adverse outcomes. These factors should therefore be considered during surgical planning and postoperative follow-up.

Keywords: Distal tibial medial plate, distal tibial metaphyseal fracture, mechanic complication, nonunion, osteomyelitis, plate level, wound dehiscence

Stabilite ve Biyoloji Arasındaki Denge: Distal Tibia Metafiz Kırıklarında Medial Plak Seviyesinin İdeal Konumlandırılması ve Sonuç Belirleyicileri

GİRİŞ ve AMAÇ: Distal tibia metafiz kırıkları; karmaşık kırık paternleri, sınırlı yumuşak doku örtüsü ve bölgenin zayıf vaskülaritesi nedeniyle önemli klinik güçlükler oluşturur. Bu çalışmanın amacı, medial plak konumunun postoperatif komplikasyonlar üzerindeki etkisini araştırmak ve medial plaklama sonrası gelişebilecek kaynamama ve yara yeri komplikasyonlarının belirleyicilerini tanımlamaktır.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Bu retrospektif çalışmaya, 2016–2024 yılları arasında distal tibia metafiz kırığı nedeniyle medial distal tibia plak fiksasyonu uygulanan 78 erişkin hasta dahil edildi. Demografik, kırığa ilişkin ve cerrahi parametreler analiz edildi. Radyografik değerlendirmede plak seviyesinin ayak bileği eklem hattı ve medial malleol ile ilişkisi, standartlaştırılmış oran temelli ölçümler kullanılarak hesaplandı. Değerlendirilen sonuçlar arasında kaynama durumu, deformite ve yumuşak doku komplikasyonları yer aldı.
BULGULAR: Yumuşak doku komplikasyonları hastaların %23,1’inde görüldü ve açık kırık varlığı (p=0.012), aşamalı (staged) tedavi uygulanması (p=0.008) ve daha düşük kaynama oranları (p=0.026) ile anlamlı olarak ilişkili bulundu. Plak seviye oranları ile yumuşak doku sonuçları arasında ilişki saptanmadı. Kaynamama oranı %14,1 olup, AO tip A kırıklar (p=0.003) ve son kontrolde varus deformitesi (p=0.002) ile anlamlı ilişkiliydi. Plak yerleşimi ve seviye oranlarının, kaynamama açısından prognostic değeri olmadığı görüldü.
TARTIŞMA ve SONUÇ: Medial plak konumlandırma seviyesi, yumuşak doku komplikasyonları veya kaynamama ile ilişkili bulunmamıştır. Açık yaralanma varlığı, aşamalı tedavi gereksinimi, kırık tipi ve rezidüel varus deformitesinin olumsuz sonuçların temel belirleyicileri olduğu açıktır. Bu nedenle, cerrahi planlama ve postoperatif izlem süreçlerinde bu faktörlerin ön planda değerlendirilmesi önerilir.

Anahtar Kelimeler: Distal tibia metafiz kırığı, medial distal tibia plağı, plak seviyesi, yara ayrışması, kaynamama, mekanik komplikasyon, osteomiyelit