INTRODUCTION: T-cell large granular lymphocytic leukemia (T-LGLL) is a rare indolent lymphoproliferative disorder associated with cytopenia and autoimmune conditions, for which predictors of treatment response remain poorly defined. We describe clinical characteristics, hematologic trends, and predictors of first-line treatment failure.
METHODS: Sixteen patients diagnosed between November 2018 and May 2025 were analyzed retrospectively. Hematologic parameters at base-line and last follow-up were compared with the Wilcoxon signed-rank test. Patients receiving active therapy were grouped by first-line treatment failure, defined as a switch from the first-line agent because of inadequate hematologic response, and compared with the Mann-Whitney U test. Event-free survival was estimated by the Kaplan-Meier method and compared by the log-rank test.
RESULTS: Twelve patients (75%) were female; median age was 60.5 years. Hemoglobin increased from 10±3 to 12±2 g/dL (p=0.023). Changes in WBC and ANC differed between refractory and non-refractory treated patients (p=0.048 for both). First-line treatment was cyclophosphamide (44%), methotrexate (31%), or observation (25%); 4 of 12 treated patients (33%) switched therapy. Median follow-up was 19 months. Median event-free survival was 4 months with splenomegaly versus 72 months without (p=0.144, log-rank), and splenomegaly was not significantly associated with treatment failure (Fisher exact p=0.245).
DISCUSSION AND CONCLUSION: Where molecular stratification such as STAT3 analysis is unavailable, hemoglobin recovery may be an accessible surrogate marker of treatment efficacy, whereas splenomegaly may flag patients at higher risk of first-line treatment failure. Given the small cohort, these observations are hypothesis-generating.
Keywords: Event-free survival, hematologic response, splenomegaly, T-cell large granular lymphocytic leukemia, treatment refractoriness
GİRİŞ ve AMAÇ: T-hücreli büyük granüler lenfositik lösemi (T-BGLL), sitopeni ve otoimmün hastalıklarla seyreden, tedavi yanıtının öngördürücüleri yeterince tanımlanmamış nadir ve indolan bir lenfoproliferatif hastalıktır. Klinik özellikler, uzunlamasına hematolojik değişimler ve birinci basamak tedavi başarısızlığının öngördürücüleri tanımlanmıştır.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Kasım 2018 - Mayıs 2025 arasında tanı alan 16 hasta geriye dönük incelendi. Başlangıç ve son kontroldeki hematolojik parametreler Wilcoxon işaretli sıra testiyle karşılaştırıldı. Aktif tedavi alan hastalar, yetersiz hematolojik yanıt nedeniyle birinci basamak ajandan geçiş olarak tanımlanan tedavi başarısızlığına göre gruplandırılıp Mann-Whitney U testiyle karşılaştırıldı. Olaysız sağkalım Kaplan-Meier yöntemiyle tahmin edilip log-rank testiyle karşılaştırıldı.
BULGULAR: Hastaların 12'si (%75) kadın olup ortanca yaş 60,5 idi. Hemoglobin 10±3 g/dL'den 12±2 g/dL'ye yükseldi (p=0,023). Tedavi alan hastalarda WBC ve MNS değişimleri dirençli ve dirençli olmayan gruplar arasında farklıydı (her ikisi için p=0,048). Birinci basamak tedavi %44 siklofosfamid, %31 metotreksat veya %25 izlemdi; tedavi alan 12 hastanın 4'ünde (%33) tedavi değişikliği gerekti. Ortanca izlem 19 aydı. Ortanca olaysız sağkalım splenomegali varlığında 4 ay, yokluğunda 72 aydı (p=0,144; log-rank) ve splenomegali tedavi başarısızlığıyla anlamlı ilişki göstermedi (Fisher kesin testi p=0,245).
TARTIŞMA ve SONUÇ: STAT3 mutasyon analizi gibi moleküler sınıflandırmanın yapılamadığı koşullarda hemoglobin düzelmesi tedavi etkinliği için ulaşılabilir bir vekil belirteç olabilir; splenomegali ise birinci basamak tedavi başarısızlığı riski yüksek hastaları işaret edebilir. Küçük hasta sayısı nedeniyle bu gözlemler hipotez üreticidir.
Anahtar Kelimeler: Olaysız sağkalım, hematolojik yanıt, splenomegali, T-hücreli büyük granüler lenfositik lösemi, tedavi direnci