Impact of Voltage Level on Hospital Stay in Electrical Injuries: Retrospective Assessment with Epidemiological and Laboratory Correlates

INTRODUCTION: Electricity is a widely used energy source but remains a significant cause of morbidity and mortality. Electrical injuries may result in deep tissue damage, rhabdomyolysis, cardiac arrhythmias, neurologic sequelae, and multiorgan failure, often disproportionate to visible skin findings. Early laboratory evaluation is therefore critical for detecting occult injury and predicting prognosis.
METHODS: This retrospective observational study included patients presenting to the emergency department with electrical injuries between January 1, 2021, and January 1, 2025, identified using ICD codes W86, W87, and T75.4. Patients were categorized into low-voltage (<1000 V) and high-voltage (≥1000 V) exposure groups. Demographic data, electrocardiographic findings, admission laboratory parameters, and emergency department and hospital length of stay (LOS) were analyzed to evaluate the association between voltage level, biochemical abnormalities, and clinical outcomes.
RESULTS: A total of 199 patients were included, of whom 144 (72.4%) were adults. Most patients had normal electrocardiographic findings (97.5%) and no associated secondary trauma (88.9%). Low-voltage exposure was observed in 186 patients, while 13 patients sustained high-voltage injuries. Compared with the low-voltage group, high-voltage exposure was associated with significantly higher markers of muscle injury (creatine kinase, aspartate transaminase, and alanine aminotransferase), more negative base excess, higher methemoglobin levels, and a longer hospital length of stay.
DISCUSSION AND CONCLUSION: Early laboratory evaluation is critical for identifying deep tissue damage and predicting clinical prognosis in cases of high-voltage electrical injury. Future studies should enroll larger patient cohorts and establish multicenter collaborations with burn centers to identify the most effective prognostic biomarkers for assessing high-voltage electrical injuries.

Keywords: Electrical injuries, length of stay (LOS), retrospective studies, creatine kinase, electrocardiography, high-voltage electrical injury

Elektrik Çarpmalarında Voltaj Seviyesinin Hastanede Kalma Süresine Etkisi: Epidemiyolojik ve Laboratuvar Karşılaştırmalarıyla Geriye Dönük Değerlendirme

GİRİŞ ve AMAÇ: Elektrik yaygın olarak kullanılan bir enerji kaynağı olmakla birlikte, önemli bir hastalık ve ölüm nedeni olmaya devam etmektedir. Elektrik çarpmaları, genellikle görünür cilt bulgularıyla orantısız olarak, derin doku hasarına, rabdomiyolize, kalp aritmilerine, nörolojik sekellere ve çoklu organ yetmezliğine yol açabilir. Bu nedenle, gizli yaralanmayı tespit etmek ve prognozu tahmin etmek için erken laboratuvar değerlendirmesi kritik öneme sahiptir.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Bu retrospektif gözlemsel çalışma, 1 Ocak 2021 ile 1 Ocak 2025 tarihleri arasında ICD (Uluslararası İstatistiksel Hastalık Sınıflandırması ) kodları W86, W87 ve T75.4 kullanılarak belirlenen elektrik çarpması nedeniyle acil servise başvuran hastaları içermiştir. Hastalar düşük voltaj (<1000 V) ve yüksek voltaj (>1000 V) maruziyet gruplarına ayrılmıştır. Voltaj seviyesi, biyokimyasal anormallikler ve klinik sonuçlar arasındaki ilişkiyi değerlendirmek için demografik veriler, elektrokardiyografik bulgular, başvuru laboratuvar parametreleri ve acil servis ve hastanede kalış süresi analiz edilmiştir.
BULGULAR: Toplam 199 hasta çalışmaya dahil edildi; bunların 144'ü (%72,4) yetişkindi. Hastaların çoğunda elektrokardiyografik bulgular normaldi (%97,5) ve ilişkili ikincil travma yoktu (%88,9). 186 hastada düşük voltaj maruziyeti gözlemlenirken, 13 hastada yüksek voltaj yaralanması meydana geldi. Düşük voltaj grubuna kıyasla, yüksek voltaj maruziyeti, kas hasarı belirteçlerinde (kreatin kinaz, AST, ALT) anlamlı derecede artış, daha negatif baz açığı, daha yüksek methemoglobin seviyeleri ve daha uzun hastanede kalış süresi ile ilişkilendirildi.
TARTIŞMA ve SONUÇ: Yüksek voltajlı elektrik çarpması vakalarında derin doku hasarını belirlemek ve klinik prognozu tahmin etmek için erken laboratuvar değerlendirmesi kritik öneme sahiptir. Gelecekte yapılacak çalışmaların daha geniş hasta gruplarında yüksek voltajlı elektrik çarpmalarını değerlendirecek şekilde planlanması, yanık merkezleriyle çok merkezli işbirlikleri kurulması prognozu belirlemede etkili biyobelirteçleri belirlemekte daha faydalı olacaktır.

Anahtar Kelimeler: Elektrik çarpması, kalış süresi, retrospektif çalışmalar, kreatin kinaz, elektrokardiyografi, yüksek voltajlı elektrik çarpması