Long-Term Anal Fistula Formation After Incision and Drainage of Cryptoglandular Perianal Abscess: A Single-Center Retrospective Cohort Study with 10-Year Follow-up

INTRODUCTION: Perianal abscess (PA) and anal fistula (AF) are considered sequential manifestations of cryptoglandular infection. Long-term data on fistula formation and recurrence after incision and drainage (I&D) remain limited. Most published series use short follow-up periods. This study aimed to determine the long-term AF formation rate (primary outcome) and abscess recurrence rate (secondary outcome) after I&D for PA, using a cohort with a minimum follow-up of 10 years.
METHODS: This single-center retrospective cohort study included all consecutive adult patients who underwent I&D for PA between April 2014 and April 2016. Later events were ascertained by cross-referencing the institutional surgical database (2014–2026) with the Turkish national e-Health record system (e-Nabız), so fistula or recurrence episodes treated at other institutions could be captured. Patients with inflammatory bowel disease, colorectal ma-lignancy, prior perianal surgery, immunosuppression, or age under 18 years were excluded. The study was reported using the STROBE guidelines.
RESULTS: A total of 226 patients were included (145 male [64.2%]; mean age: 37.4 ± 12.0 years). AF developed in 54 patients (23.9%) at a median of 11.0 months (range: 1–105 months) after I&D. Transsphincteric fistulas were the most common (35/54, 64.8%). Abscess recurrence occurred in 53 patients (23.5%) (median: 9.1 months [range: 1.0–99.6 months]). Two outcomes overlapped in 29 patients. The observed fistula rate was consistent with published estimates (25–40%). The wide range of time-to-diagnosis (1–105 months) indicates that short follow-up may underestimate the cumulative incidence.
DISCUSSION AND CONCLUSION: Approximately one-quarter of patients developed AF, and a further quarter developed recurrent abscesses. Events occurred beyond the early postoperative period. Within the limits of a database-based design, these findings support counseling about the long-term risk of fistula formation and recurrence after I&D for PA.

Keywords: Anal fistula, cryptoglandular, drainage, follow-up studies, perianal abscess, recurrence

Kriptoglandüler Perianal Apsenin İnsizyon ve Drenajı Sonrası Uzun Dönemde Anal Fistül Gelişimi: 10 Yıllık Takipli Tek Merkezli Retrospektif Kohort Çalışması

GİRİŞ ve AMAÇ: Perianal apse(PA) ve anal fistül, kriptoglandüler enfeksiyonun ardışık evreleri olarak kabul edilmektedir. İnsizyon ve drenaj(İ&D) sonrasında fistül gelişimi ve nükse ilişkin uzun dönem veriler sınırlıdır ve yayımlanan serilerin çoğu kısa takip sürelerine dayanmaktadır. Bu çalışmanın amacı, kriptoglandüler perianal apse nedeniyle İ&D uygulanan hastalarda uzun dönemde anal fistül gelişim oranını(birincil sonlanım) ve apse nüks oranını(ikincil sonlanım), en az 10 yıllık potansiyel takip süresine sahip bir kohortta belirlemektir.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Tek merkezli retrospektif kohort çalışmasında, Nisan 2014 ile Nisan 2016 tarihleri arasında kriptoglandüler PA nedeniyle İ&D uygulanan ardışık tüm erişkin hastalar dahil edilmiştir. Takipler kurumsal cerrahi veri tabanı(2014-2026) ile Türkiye ulusal e-Sağlık kayıt sistemi (e-Nabız) sorgulanarak belirlenmiş; böylece başka merkezlerde tedavi edilen fistül veya nüks olgularının da yakalanması sağlanmıştır. İnflamatuar bağırsak hastalığı, kolorektal malignite, önceden perianal cerrahi öyküsü, immünsüpresyon veya 18 yaşın altındakiler çalışma dışı bırakılmıştır. Çalışma STROBE kılavuzuna uygun olarak raporlanmıştır.
BULGULAR: Toplam 226 hasta dahil edildi (145 erkek,%64,2; ortalama yaş: 37,4±12,0 yıl). Anal fistül, İ&D sonrasında ortanca 11,0 ayda(1-105 ay) 54 hastada(%23,9) gelişti. En sık görülen tip transsfinkterik fistüldü(35/54, %64,8). Apse nüksü, ortanca 9,1 ayda (1,0-99,6 ay) 53 hastada(%23,5) görüldü. İki sonlanım 29 hastada örtüşmekteydi. Gözlenen fistül oranı, literatürde bildirilen %25-40 aralığındaki tahminlerle uyumludur; tanıya kadar geçen sürenin geniş aralığı(1-105 ay), kısa takibin kümülatif insidansı olduğundan az tahmin edebileceğini göstermektedir.
TARTIŞMA ve SONUÇ: Hastaların yaklaşık dörtte birinde anal fistül, benzer oranda apse nüksü gelişmiştir. Olaylar erken postoperatif dönemden sonra görülmüştür. Veri tabanına dayalı bir tasarımın sınırları çerçevesinde bu bulgular, perianal apse drenajı sonrasında hastaların uzun dönemli fistül, nüks riski konusunda bilgilendirilmesini desteklemektedir.

Anahtar Kelimeler: Anal fistül, kriptoglandüler, drenaj, takip çalışmaları, perianal apse, nüks